Mermaids on the Dutch Antilles

strange (1)

23rd October 1951, Mermaid Di Awa and Mamparia Cutu.

Do not tell any fisherman that the mermaid belongs to the realm of fables, because that is certainly not true. There is no doubt about their existence, everyone has heard it from someone, who in turn has heard it from someone else, and all the old fishermen claim, firmly,  that they exist.

On Bonaire they see him too. In the morning this fish man sits on the rocky outcrop of the inlet in the area of ​​Washikemba lagoon. If you come too close, he'll dive into the water. I made inquiries throughout the neighborhood and got the same stories everywhere, and nobody that I found had not seen him.

According to my spokesmen, it is not correct to speak of a half fish half woman; there are male and female specimens, but usually it is a woman. All praise the long hair of this creature. On Curacao the mermaid is called Di Awa (sea man). On Bonaire Mamparia Cutu, an inexplicable title. South of Lac there is even a place called Mamparia Cutu. There he or she regularly came to the beach.

The fish is rarely or never caught, and it is also better to leave the creature alone. But if you have one on the line (I wonder how you know) then you may wish for whatever you want, it will be fulfilled. The same success is assured if you have a hair of mermaid in your possession. But no one has that. It is also strange that if you mention his name he will go into hiding anywhere in the world where he is out of the water. Who can help me to find a mermaid hair!

PAUL VAN VENLO.

Original article plus Dutch clipping:

Zeg tegen geen enkele visser, dat de zeemeermin tot het rijk der fabelen behoort, want dat is zeker niet waar, over zijn bestaan is niet de minste twijfel. iedereen heeft het van een ander gehoord, en deze had het weer van een ander, en alle oude vissers beweren, stellig, dat hij bestaat.

Op Bonaire zien ze hem ook. In de omgeving van Washikemba en Lagoen de morgen zit deze vismens op de rotspunt op de rotspunt van de inham. Kom je dichtbij, dan duikt hij het water in. In de hele buurt heb ik navraag gedaan, overal kreeg ik dezelfde verhalen, en niemand heb ik er aangetroffen, die hem niet gezien had.

Het is volgens mijn zegslieden niet juist te spreken als van een half vis half vrouw, er zijn mannelijke en vrouwelijke exemplaren, maar meestal is het toch wel een vrouw. Allen prijzen de lange haren van dit wezen. Op Curacao wordt de zeemeermin hende Di Awa genoemd, (zeemens). Op Bonaire Mamparia Cutu; een onverklaarbare titel. Ten Zuiden van Lac is er zelfs een plaats Mamparia Cutu. Daar kwam hij of zij geregeld op het strand.

De vis wordt zelden of nooit gevangen, en het is ook beter om het dier met rust te laten. Maar heb je er een aan de lijn (ik vraag me af, hoe je dat weet), dan mag je wensen wat je wilt, het wordt vervuld. Hetzelfde succes is verzekerd, als je een haar van zeemeermin in je bezit hebt. Maar niemand heeft die. Vreemd is ook, dat, als je zijn naam noemt, hij overal ter wereld, waar hij buiten het water is, meteen onderduikt. Wie helpt mij aan een zeemeerminnehaar!

PAUL VAN VENLO.

Source: Amigoe di Curacao, 23 Oktober 1951.

1951 Geheimen der Zeebodem